Viva Las Vegas!

Als ik naar links kijk, zie ik het Vrijheidsbeeld, en als ik naar rechts kijk de Eiffeltoren. Achter me hangt een huizenhoge gitaar en grote glimmende wolkenkrabbers steken hoog de lucht in. Mannen met cowboyhoeden, vrouwen met enorme stanley cups, auto’s in felle kleuren, pompende muziek, blinkende casino’s, gigantische hotels, ontelbare bars, eten, drinken, neonlichten en gokkasten schreeuwen allemaal om mijn aandacht. Ik zie wulpse dames met grote roze veren op hun achterste, dadbod-Deadpool, Mario, Luigi, en – gelukkig, hij leeft nog – Elvis Presley. Kwartet.

Jazeker, je leest het goed; je favoriete reisbloggers zijn weer op avontuur!
We zijn in de Verenigde Staten, waar het kraanwater meer naar zwembad smaakt dan het zwembadwater in Mierlo en waar de fooiencultuur ons dollarbiljetten doet uitdelen alsof het flyers zijn van de nieuwste disco in Lloret de Mar in 2001.

Na drie films, twee maaltijden in een krappe vliegtuigstoel en zeven potjes boggle staan we donderdagavond jetlagged maar enthousiast voor wat de komende dagen ons gaan brengen op Amerikaanse grond. We halen de huurauto op, doen boodschappen bij de Walmart, rijden langs de miljoenen lampjes van Las Vegas en ploffen na een eenvoudige maaltijd neer op ons bed – om vervolgens midden in de nacht alweer klaarwakker te zijn. Leve het tijdsverschil.

Op vrijdagochtend lopen we langs de hele Strip. Dat is de straat waar alle grote hotels en casino’s zijn – een beetje Stratumseind maar dan een tikkie groter.
We zijn hier om zondag de halve marathon te lopen en we halen bij het Resorts World ons startnummer op.
Op de Strip draaien mijn zintuigen overuren. Aan alle kanten word je verleid om te eten, drinken, kopen en gokken. Jan probeert onze hypotheek af te lossen door een losse dollar in een gokmachien te stoppen, maar het zal geen verrassing zijn dat we ons werk nog niet op hoeven te zeggen.
Als de startnummers veilig in de rugzak zitten, lopen we via Ceasar’s Palace terug. Jan schuift aan bij een pokertoernooi en ik loop door. Langs de Eiffeltoren bij Paris, het Vrijheidsbeeld bij New York New York, en een grote pyramide bij Luxor. Vijfentwintig jaar geleden liep ik hier ook en alhoewel er veel dingen zijn veranderd, zijn er ook veel dingen hetzelfde gebleven. Ik stop een dollar in de hoed van een straatmuzikant, knik even naar Elvis en loop dan door naar ons appartement.
Morgen meer!