Categorie: Avonturen dicht bij huis
We fietsen langs boerderijen en landhuizen. Door velden, langs bomen en over smalle bruggetjes. Maar ook langs rijtjeshuizen, moderne hoge flatgebouwen en door een tunnel vol graffiti.
De zon staat hoog aan de hemel en door de knalblauwe lucht vliegen reigers en roofvogels. Het stoffige pad strekt zich voor me uit en leidt me langs stille vennetjes, door groene bossen en over uitgestrekte heide. De zoete geur van dennenbomen hangt in de lucht en de bermen zijn versierd met duizenden wit-, rood-, geel- en blauwgekleurde voorjaarsbloemen.
Brabant is prachtig.
Het is koud en donker. Mijn telefoon met daarop de navigatie zit in m’n jaszak en roept af en toe instructies. Rechtsaf. Kruispunt rechtdoor. Bocht naar links volgen. Ik stuur mijn fiets de aangegeven richting op als mijn jaszak ineens begint te roepen. ‘Bestemming bereikt!’
Ik tuur over een donker fietspad en zie niks. Ik check nogmaals mijn telefoon om te kijken of de locatie klopt, het zou hier echt moeten zijn.
‘Het kan niet uit staan, toch?’ vraagt Jan zich hardop af. Nee, het kan niet uit staan. We fietsen een stukje verder het pikdonkere pad op en ik houd kort even mijn hand voor mijn felle fietslamp. Dan zie ik het. Bleekblauw en mintgroen gloeit op vanuit het asfalt en hoe langer ik kijk, hoe feller en mooier het wordt.
Ik voel de wind door mijn te lange haren waaien en een eigenwijze pluk plakt onhandig in mijn linkeroog. De zon klimt langzaam steeds hoger de lucht in en begint haar warmte uit te stralen. Gisteren heeft het flink geregend en alles ruikt nu heerlijk fris naar water en nat gras. Boven het ritmische gestamp van mijn voeten uit hoor ik vogels fluiten en verder niks.
Ik ren een rondje om de vijver in het park en laat mijn gedachten varen. Ik droom weg naar verre landen en spannende avonturen.
Dan kom ik een tegenligger tegen. Ik wijk uit naar rechts en ook hij loopt met een boogje om mij heen. En dan ben ik weer terug. Terug uit mijn dagdroom. Terug in Nederland. En in plaats van naar een exotische bestemming, ren ik gewoon terug naar mijn eigen flatje.