Het dondert, gromt, knettert en knalt. De lucht kraakt als een laken dat doormidden wordt gescheurd en dikke regendruppels kletteren als mitrailleurschoten op het dak. Door het dunne tentdoek heen zien we flits na flits. Een onweersbui raast met oorverdovend kabaal over onze camping en terwijl we schuilen in ons kleine tentje leest Jan voor uit ‘De Kraamhulp’ van Ester Verhoef, het perfecte enge verhaal bij dit spannende weer.
Categorie: Fietsavonturen
We fietsen over een smal dijkweggetje precies tegen de wind in. Links en rechts naast ons strekt het Zeeuwse land zich in vijftig tinten groen als een lappendeken uit, zo ver we kunnen kijken. Weilanden met schapen en paarden, akkers met aardappelen en fruitboomgaarden waar de bomen zó vol appels en peren hangen dat de takken buigen onder het gewicht. Vandaag zijn we gestart met de Schelde-Rhein route en de eerste kilometers zijn meteen fantastisch!
We fietsen langs boerderijen en landhuizen. Door velden, langs bomen en over smalle bruggetjes. Maar ook langs rijtjeshuizen, moderne hoge flatgebouwen en door een tunnel vol graffiti.
Het is koud en donker. Mijn telefoon met daarop de navigatie zit in m’n jaszak en roept af en toe instructies. Rechtsaf. Kruispunt rechtdoor. Bocht naar links volgen. Ik stuur mijn fiets de aangegeven richting op als mijn jaszak ineens begint te roepen. ‘Bestemming bereikt!’
Ik tuur over een donker fietspad en zie niks. Ik check nogmaals mijn telefoon om te kijken of de locatie klopt, het zou hier echt moeten zijn.
‘Het kan niet uit staan, toch?’ vraagt Jan zich hardop af. Nee, het kan niet uit staan. We fietsen een stukje verder het pikdonkere pad op en ik houd kort even mijn hand voor mijn felle fietslamp. Dan zie ik het. Bleekblauw en mintgroen gloeit op vanuit het asfalt en hoe langer ik kijk, hoe feller en mooier het wordt.