Vaar je een stukje mee?
Auteur: Marleen Pagina 8 van 12
Gestaag glijd ik door het gladde water. Om me heen hoor ik niets dan het ruisen van de wind door het riet en het vrolijke gekwetter van ontelbare vogels. In de blauwe lucht hangen een paar pluizig witte wolken en de zon schijnt warm in mijn gezicht. De lente is in volle gang en geeft een explosie van weelderig groene bomen en struiken op de oevers aan weerszijden van de rivier. Een zacht briesje laat honderden wilgenpluisjes dansen in de wind voordat ze sierlijk neerdwarrelen en het wateroppervlak bedekken met een wollig laagje dons. Ik kijk op mijn horloge. Vijf kilometer heb ik afgelegd in mijn kano, nog vijfentachtig te gaan. Vijfentachtig kilometer genieten!
Op een warme donderdagavond loop ik door de bossen en langs de vennen van Vessem. De laagstaande zon schijnt met een gouden gloed over het water en door de bomen. De vogels fluiten een vrolijke wijs en een zacht briesje laat de frisgroene lenteblaadjes van de bomen ritselen.
Dan valt mijn oog op een ondertussen bekend object in de struiken. Ik strek mijn grijpstok uit en begin te zingen (op de maat van ‘99 bottles of beer on the wall‘): ‘Negentien zakjes met poep in m’n tas, negentien zakjes met poep. Daar ligt er weer een, ik raap ‘m weer op, twintig zakjes met poep in m’n tas’.
Ga er maar eens warmpjes bij zitten en geniet met ons mee op winteravontuur!
Voorzichtig rits ik de tent open. Een dun laagje rijp heeft zich aan de binnenkant van de tent gevormd en dwarrelt nu in kleine vlokjes naar beneden.
Ik wurm mijn voeten in m’n bevroren schoenen en stap een witte, stille wereld in. De zon kruipt langzaam boven de horizon uit en de eerste gouden zonnestralen van de dag schijnen tussen de bomen door op de tent. Terwijl Jan zich nog een keer omdraait, stook ik het kampvuurtje op en kook ik verse scharreleitjes voor het ontbijt.
Slapen in de sneeuw is wakker worden in een sprookjeswereld.
Foto’s uit de oude doos: IJsland 2015!
Uiteraard hebben we wat gefilmd van onze spannende tocht door de sneeuwstorm. Op beeld lijkt alles altijd wat minder heftig dan het in het echt voelt, maar toen wij toevlucht zochten bij een hotel wat we onderweg tegen kwamen, waren wij niet de enigen die daar onderdak zochten. Een aantal andere sneeuwstormvluchtelingen in het hotel waren door de reddingsdiensten van de weg gehaald, omdat de ruiten van hun (huur)auto’s door rondvliegende stenen volledig waren verwoest en de sneeuw het hele interieur had bedekt. Wij waren dus heel blij dat we zonder kleerscheuren door de storm zijn gekomen!
Het sneeuwt al sinds gisteravond en heel Nederland is wit. Codes oranje en rood worden afgegeven en er wordt gewaarschuwd voor ijzel en gevaarlijke omstandigheden op de weg. Snowmageddon wordt er gegrapt op social media, en strooiwagens rijden af en aan.
Te voet is het echter enorm genieten: door de knisperende sneeuw lopen Jan en ik door ons bekende Veldhoven, wat door de zachte witte laag is omgetoverd tot een sprookjeswereld. Kinderen op sleetjes komen voorbij en we passeren minstens drie sneeuwballengevechten. Al deze sneeuwpret doet me terugdenken aan mijn reis door IJsland.
In februari van 2015 trok ik ruim twee weken met Inge door het prachtige, ruige IJsland. Door een betoverend wit winterwonderland reden we kilometers lang over The Ringroad, zeg maar de A2 van IJsland. Zelfs deze hoofdweg gaf ons af en toe behoorlijke uitdagingen!
Hieronder het verslag van onze avonturen in een heuse sneeuwstorm in IJsland!
Zonder dromerige plaatjes is het natuurlijk moeilijk wegdromen, dus bij deze een paar foto’s uit de oude doos!