Citytrip vanuit je luie stoel!
Auteur: Marleen Pagina 6 van 12
We stappen in een vierkant glazen hokje wat op de flank van een heuvel is gebouwd. Als de deuren zich sluiten, glijden we met een snelheid van drie meter per seconde omhoog. Vanuit deze funicular zien we de stad steeds verder onder ons verdwijnen en komt het kasteel steeds dichterbij. Als we zeventig meter gestegen zijn stappen we uit de glazen lift en klimmen we de overige tientallen meters per wenteltrap omhoog, totdat we op vierhonderd meter boven zeeniveau staan en een prachtig uitzicht hebben over de hoofdstad van Slovenië: Ljubljana!
Geniet er van dames en heren, want het is allemaal fantastisch mooi hier!
Wat vinden jullie van de nieuwe onderschriften bij de foto’s? Blijvertje?
Bocht na bocht draaien we. De ene nog scherper en steiler dan de andere. Linksom. Klein stukje rechtdoor. Rechtsom. Haarspeldbocht na haarspeldbocht stuurt Jan de auto over het voor ons uit slingerende asfalt. Na iedere bocht ontvouwt er zich een nieuw stukje van het prachtige panorama waar we doorheen rijden. Bij een uitkijkpunt stoppen we even en kan ook Jan van het uitzicht genieten. Hij heeft tijdens het rijden zijn ogen geconcentreerd op de weg gericht gehouden en nog niet veel kunnen zien van de omgeving.
Langzaam maar zeker kruipen we hoger en hoger de bergpas op en we voelen onze oren ploppen. Tientallen tegenliggers komen ons tegemoet gereden. Andere personenauto’s, kampeerbusjes, motorrijders en durf-als op volbepakte reisfietsen of vederlichte racefietsjes zoeven schuin in de bocht hangend naar beneden en we ruiken de geur van warm wordende remmen.
Op 1611 meter hoogte duikt de weg naar beneden. Het hoogste punt is gepasseerd en we twisten en draaien de berg weer af. Vijftig haarspeldbochten later zijn we de pas af. Wát een rit!
Wij vonden het prachtig! Wat vinden jullie?
Kolkend bruist het ijskoude water onder onze voeten door een nauwe kloof. Nu is het azuurblauw, even later weer woest wit. We lopen over een rotsachtig pad vol boomwortels en losse stenen aan de rand van een meters diepe kloof. We kunnen tot op het uiterste randje gaan staan om de Soca rivier te zien stromen, ver beneden ons.
We zijn in Bovec, Slovenië – de eerste van vele plaatsen die we bezoeken tijdens onze Balkan roadtrip!
Fiets met ons mee over deze fantastische route!
Geniet mee op onze tocht!
We zoeven over een smal, zanderig pad dwars door een zee van paarse hei. De zon staat hoog boven ons in de knalblauwe lucht en vogels kwetteren vrolijk. Onze banden rollen zachtjes knerpend over grind, bonken over talloze boomwortels en zwoegen zich moeizaam door diep mul zand.
We komen kilometers lang geen levende ziel tegen. We rijden over eindeloze vlakten, door dichte bossen en langs kleine riviertjes. De route die we volgen ontwijkt nauwkeurig de meeste dorpjes in dit gebied. We wanen ons hierdoor volledig ondergedompeld in de wildernis, ver weg van de bewoonde wereld, en dat is in een land als Nederland een heel bijzondere gewaarwording.
Ik rijd over slingerende, groene dijken. Weidse uiterwaarden strekken zich uit onder aan de dijk en de rivier reflecteert sprankelend het zonlicht.
Ik fiets over vele bruggetjes en steek de grote rivieren over met het ene na het andere pontje. Gekleurde bloemen in de berm wuiven vrolijk en gezellige terrasjes in kleine dorpjes lonken met koude frisdrank.
De laatste paar dagen van mijn fietstocht volg ik de Rijn, de Waal en de Maas richting Limburg en weer terug naar Brabant. Ik ben rond!